ابدها

جان ابد را می شناسد، یک ابد نُه ماه بود قبل آن کوهی و این دوره چنان یک کاه بود در جنین بودن خور و خوابی درون چاه بود آن ابد چون سر شد آری دیگری در راه بود تا ابد روی زمین مشغول و ناآگاه بود یک زمان تنها و گاهی هم که خاطرخواه بود تا که سر شد آن ابد، دوران اشک و آه بود یک ابد در انتظارش باز در درگاه بود